افق

به افق‌های دوردست خيره می‌شوم

                        در پناه ابرهای ضخيم تنهايی و بی‌پناهی‌ام

                                                         رهسپار جاده‌های غربت می‌شوم

صخره‌های تنهای را در هم می‌نوردم

                                          و به قله‌های رفيع آزادي، صداقت و عشق می‌رسم

در پهندشت آسمان بيكران آبی قدم می‌زنم

                                          و ارزشمند ترين مرواريد را به آغوش می‌كشم

مرواريد....

                                       شنبه۲۶/۶/۸۱

/ 0 نظر / 4 بازدید